Opbouwen

Tijdens mijn wandeling vanmiddag in het zonnetje met Fien, realiseerde ik me dat het wel weer eens tijd is voor een nieuwe blog. Laat ik beginnen met te vertellen dat Wouter gelukkig weer goed mobiel is! Voor hem fijn dat hij weer actief is en voor mij fijn dat ik mijn maatje weer terug heb om dingen mee te ondernemen maar ook om af en toe fysieke taken aan over te laten 😉. Helaas moet hij wel worden geopereerd omdat zijn knie te instabiel is en het risico te groot blijft dat hij door zijn knie gaat. De operatie staat (gelukkig) pas gepland voor over drie maanden, dus tot die tijd hebben we ‘rust’.

De controle in oktober bij de oncoloog was gelukkig weer goed. Het is een hele fijne vrouw en denkt ook met ons mee qua praktische zaken. Ook zij vindt het gelukkig niet nodig dat wij iedere keer naar Nijmegen komen om bloed te prikken. Ik mag dan ook in november en december in het ziekenhuis in de buurt bloed laten prikken en zij belt me een week later op met de uitslag. Heel fijn. Nu maar hopen dat die uitslagen iedere keer goed zijn!

Mijn fysieke herstel zit in de lift. De afgelopen tijd zijn Wouter en ik samen gaan sporten. Hij vanwege zijn knie uiteraard en ik voor mijn algehele kracht en conditie. Zelfs op vakantie, we waren een weekje op het eiland Boa Vista (onderdeel van de Kaapverdische eilanden), zijn we wezen sporten. Het is heel fijn om te merken dat mijn kracht en conditie verder opbouwen. Ik ben zelfs weer voorzicht op de loopband aan het joggen. En met het uitzicht op Boa Vista was dat echt wel genieten hoor!  

Ook ben ik een aantal weken geleden gestart met gesprekken bij een psycholoog. Ik liet de vorige keer al weten dat ik moeite heb met grenzen stellen en zij helpt me om te ontdekken waar mijn grenzen liggen. Maar ook bepaalde uitleg is ontzettend fijn, niet alleen voor mezelf, ook voor mijn omgeving. Een voorbeeld. Iemand die gezond is, heeft over het algemeen gesproken na een nacht slapen zijn vaasje met energie weer opgeladen. Klaar om een hele dag er tegenaan te gaan. Dat vaasje raakt wel wat leger door de dag heen, maar zelden zo leeg dat het op is. Vaak geeft inspanning juist ook een boost. Na een oncologisch traject, zeker het eerste half jaar tot een jaar, is dat vaasje echter niet vol na een nacht slapen en kosten activiteiten meer energie. Merk je dat je moe bent dan put je al uit je reserves en ga je dan alsnog door, maak je krassen op de bodem van je vaasje. Vervolgens duurt het weer langer voordat je vaasje zich vult. En als je krassen maakt, kunnen die permanente schade opleveren. Het klinkt heel logisch, maar om het zo te visualiseren was toch wel heel prettig. Ik moet me dan ook meermaals per dag even afvragen hoe het met mijn energie is en daarnaar handelen. Dat is best lastig want je bent gewend om alles zo te doen als je altijd deed. Neem bijvoorbeeld poetsen. Normaal deed ik alles achter elkaar, maar dat kost me eigenlijk (te)veel energie. Dus verdeel ik het nu en neem ik tussendoor pauze. Onderdeel van mijn cognitieve training is het maken van puzzels. Ideaal om een pauze mee te vullen, toch?!

Tot slot wil ik ook even hier stil staan bij de Europese Week van de Vruchtbaarheid die afgelopen week was. Dat onze kinderwens met zoveel diepe dalen gepaard gaat, doet me/ons heel erg veel verdriet. Ik heb geprobeerd dit in een klein gedichtje onder woorden te brengen.

Een kinderwens, is een achtbaan aan emoties en heel intens.
Het hart hoopt zo vurig, het brein verlangt zo ongedurig.
Voor wie het ziet, het aanwezige maar vaak ook stille verdriet.
Want waar voor de een de droom in vervulling gegaan is, is dat voor
een ander een groot gemis.

4 gedachten over “Opbouwen”

  1. Mooi verwoord in het gedichtje
    Sandra het geeft aan dat je het verwerken denk ik, op eenmooie manier de kans geeft.
    Heerlijk te zien en te lezen de aanslag op je lichaam samen weten aan te pakken.
    Hoe zwaar het ook is, lachen huilen kwaad zijn alles mag.
    Samen sta je sterk blijkt ook uit je woorden,
    Wens jullie alle kracht en liefde toe komende tijd .
    Annie Gossieau

    Like

    1. Ach Annie, ik zie pas vandaag je bericht. Lief dat je hebt gereageergd en dank voor je lieve woorden. Een mooie tijd voor jou en je dierbaren de komende weken! LIefs van ons

      Like

  2. Hoi Sandra,Ik las afgelopen weekend je verhaal in Olijf.Wat heftig voor je en hoop dat het beter met je gaat.
    Ik heb het zelf iets meer dan 22 jaar geleden gehad. Het was een hele zware tijd zeker toen ik hele zware chemokuren kreeg en op de oncologie moest verblijven. Maar ook geestelijk . Mijn man heeft mij enorm gesteund.
    En jou man steun jou ook . dat is zo fijn. Als je mij wilt mailen mag dat hoor. hartelijke groetjes Trudy

    Like

    1. Dag Trudy, wat naar dat ook jij ervaring hebt met deze zeldzame tumor. Ook al is het al 22 jaar geleden, de ervaring, het verdriet en de mogelijke consequenties draag je je leven lang mee. Ik zou je graag een keer persoonlijk mailen, maar ik heb via de site geen toegang tot jouw e-mailadres. Zou jij me misschien een berichtje willen sturen op mijn olijf e-mailadres s.monnens@olijf.nl? Dank en hartelijke groet.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s