Bijna!

Geplaatst op door Sandra

Ik heb even moeten zoeken, maar ik geloof dat ik het gevonden heb: motivatie om een blog te schrijven. Ik merk dat ik erg moe ben van mijn laatste (!) weekendkuur en even geen zin heb in iets moeten. Maar toen ik daarnet met Fien even rustig op een bedje in de achtertuin lag, vond ik toch zowaar wat inspiratie om jullie te laten weten hoe mijn afgelopen week en weekend was.

Over de afgelopen week kan ik vrij kort zijn, die was heet maar goed. Ik had gelukkig geen last van de hitte. Mijn lijf reageerde goed op de korte kuur van vorige week zaterdag. Natuurlijk was ik moe, maar toch ook in staat om een aantal dagen achter elkaar met Fien ons favoriete bosrondje te lopen van ongeveer 3 kilometer. Uiteraard wel vroeg in de ochtend, in de middag hielden we siësta. De week kroop rustig voorbij en zo werd het uiteindelijk weer vrijdag.

Vrijdag gingen Wouter en ik voor het laatst om 06.30 uur naar Nijmegen voor mijn weekendkuur. Ik had gemengde gevoelens dit keer bij de kuur. Ik keek er naar uit omdat het de laatste keer zou zou zijn, maar zag ertegenop omdat ik weet dat daarna een paar ellendige dagen volgen. Enfin, het moest toch gebeuren. Al gauw bleek dat het erg druk was op de afdeling en daar waar ik tot nu toe steeds alleen of met één ander persoon mijn kamer deelde, kwam ik nu op een vierpersoonskamer te liggen vergezeld door drie mannen. Ik moet toegeven dat ik even moest wennen aan het idee, maar het is me reuze meegevallen. Er kwamen al snel gesprekken op gang en het is bijzonder om te horen hoe ieder zijn eigen verhaal heeft en omgaat met de diagnoses, de behandelingen en het proces van ziek zijn. Het was ook fijn om ervaringen uit te wisselen, iets wat ik tot dusver weinig tot niet heb gedaan.

En zoals van te voren al gevreesd, zijn de minder fijne dagen ook begonnen. Desondanks ben ik zo ontzettend blij en dankbaar met hoe mijn lijf zich door deze periode heen slaat. Want in tegenstelling tot de verhalen die ik hoorde afgelopen weekend, is mijn kuur nooit uitgesteld omdat organen ermee ophielden of omdat bloedwaarden te laag of te hoog waren. En in de afgelopen negen weken heb ik gelukkig niet één keer hoeven overgeven en heb ik iedere dag kunnen eten. Ook ben ik iedere dag uit bed kunnen komen en heb ik een wandelingetje kunnen maken. En dat heb ik niet alleen te danken aan wilskracht en positiviteit. Dus in plaats van te mopperen dat mijn lijf door de chemo niet aanvoelt zoals ik zou willen, ben ik blij dat mijn lijf het zo goed doet ondanks de medicijnen.

Liefs vanuit de achtertuin!

Onbekend's avatar

Gepubliceerd door Sandra

12 gedachten over “Bijna!”

  2. Lieve Sandra
    Fijn om te horen dat je het bijna erop hebt zitten. De laatste loodjes. Hoop dat je je nu elke dag iets beter gaat voelen. Hou die positieve instelling die je hebt vast.
    Liefs Soffie
    Ps wat een mooie foto van jou en Fien.😘

    Like

  3. Hallo Sandra met stille bewondering heb ik je blogs gelezen.
    Wat een kracht straalde uit
    In moeilijke dagen op het einde relativeerde je steeds je eigen situatie.
    Dan dacht ik
    meid je hebt zo,n zwaar pakje en je draagt het zo moedig.
    Voorbeeld voor ons wat een kracht in een mens kan zitten,Chapeau
    Samen met Wouter en bijzondere Fien, lieve vrienden ging je door elk dal heen .
    Het zware stuk is om nu de kracht om te herstellen van de aanslag op je lichaam.
    Liefs uit Stein Annie Gossieau

    Like

  4. Hallo Sandra,
    👍👍Super dat je vandaag je laatste kuur hebt gehad. Hopelijk voel je je niet al te ziek en verloopt je herstel voorspoedig. Ik neem diep mijn pet voor je af voor de wijze waarop jij je/jullie je hierdoor heen hebben geslagen!
    Ik wens je/ jullie veel sterke en beterschap om deze laatste periode door te komen, hopelijk kunnen jullie dan weer lekker gaan genieten van leuke dingen.

    Lieve groetjes van Henny

    Like

  5. Ha Sandra,
    Ja, gelukkig zitten de kuren er op en is het goed gegaan, zonder al te veel ongemakken en nare bijwerkingen. Fijn, nu aansterken en die bos krullen weer op lengte krijgen. Succes en neem de tijd.

    Hartelijke groet en tot ziens, Frans

    Like

    1. Hoi Frans, ja dat is allenaal heel fijn. Voor nu groeien met name nog de grijze haren en verlies ik nog steeds veel bruine haren. Hopelijk niet voor lang meer! Heb je een fijne tijd gehad in Amerika? Groetjes Sandra

      Like

  6. Top Sandra dat je de kuren zo goed hebt doorstaan. Als ik eeñ petje op had zette ik het uit bewondering af. Je kunt nu aan de volgende fase beginnen en ik hoop dat het vanaf nu alleen maar berg opwaarts gaat. Met Wouter, Fien en alle andere lieve mensen om je heen weet ik zeker dat je dat gaat lukken. Succes.

    Like

Plaats een reactie