Nieuws!

Dag allemaal,

Ik heb lang getwijfeld of ik dit bericht zou plaatsen en, zoals jullie zien, heb ik besloten het tóch te doen. De blog heeft namelijk als ondertitel ‘op weg naar weer een gezond lijf!’ en dat mijn lijf gezond is, heeft het dit afgelopen jaar wel bewezen. Ik mocht namelijk in november 2022 een positieve zwangerschapstest in mijn handen houden. Op 2 augustus 2023 is onze zoon Tobias geboren, na een zwangerschap van 40 weken en 5 dagen. En wat ik stiekem wel heel bijzonder vind, is dat dit precies vier jaar ná mijn laatste chemokuur was.

Ik kan zien dat mijn blog nog regelmatig wordt bezocht. Misschien wel door lotgenoten die te maken hebben gekregen met een trofoblastziekte of door mensen die iemand kennen die iets soortgelijks heeft meegemaakt. Juist voor deze lotgenoten schrijf ik deze blog, want mocht het je overkomen kan ik me voorstellen dat je je enorme zorgen maakt.

Ik zal er geen doekjes om winden; zwanger zijn nadat je een trofoblastziekte hebt gehad is niet onbezorgd. Het eerste hele trimester had ik het liefst een winterslaap gehouden. Niet omdat ik zo moe was, nee, juist om even vrij te zijn van alle zorgen en negatieve scenario’s die door je hoofd spoken. Je kunt je bijna niet voorstellen dat een zwangerschap ook goed kan gaan, nadat je een aantal teleurstellingen (zacht uitgedrukt) hebt moeten incasseren. Gelukkig had ik een hele fijn gynaecoloog die mij in het begin heeft gevolgd door mijn HcG-waarde te prikken en kreeg ik iedere 14-dagen een echo. En na het eerste trimester ben ik ook nog een paar keer terug in het ziekenhuis geweest voor een extra controle. Het was fijn dat er maatwerk mogelijk was. De overige controles vonden ‘gewoon’ plaats bij de verloskundige. Dat was op mijn verzoek, omdat ik zeker het tweede en derde trimester een gewone zwangerschap had en dus ook gewoon behandeld wilde worden. Wel heb ik met de gynaecoloog afgesproken dat mijn placenta zal worden onderzocht na de bevalling en dat mijn HcG-waarde zal worden gecheckt. Just to be sure, zullen we maar zeggen. Zoek dus vooral een behandelaar die met je meedenkt over wat je nodig hebt om je zwangerschap goed door te komen en die naar je luistert. Dat is zoveel waard!

Ons mannetje is inmiddels alweer twee weken bij ons. Het valt niet zo goed te omschrijven wat het met me doet. Ik huil soms kraamtranen met tuiten 😉. Ik kan geëmotioneerd raken door naar Tobias te kijken, maar soms ook door het overweldigende gevoel dat het ouderschap met zich mee brengt. Het hoort er allemaal bij. Ik ben vooral dankbaar dat mijn lijf na alle ellende van vier jaar geleden, ook heeft laten zien in staat te zijn tot zoiets moois!

Ik gun jullie het allerbeste en weet dat als er behoefte bestaat aan contact, dat een berichtje achterlaten onder deze blog of een e-mail te sturen naar s.monnens@olijf.nl altijd mag!

Liefs van ons