De kuur van vorig weekend hakte er qua bijwerkingen flink in. Ik had gehoopt en gedacht dat ik net zo ‘goed’ de weekendkuur zou doorstaan als de vorige keer. Dat was helaas (veel) te optimistisch. Ik ben eigenlijk van zaterdag tot en met dinsdagmiddag alleen maar misselijk geweest en heb vreselijke last van maagpijn gehad.… Lees verder Ups & downs
Auteur: Sandra
Het laatste 100-tal
Afgelopen week had ik rustweek. En dat was hard nodig na de laatste kuurdag. Ik merkte dat mijn energiepeil in het weekend verder afnam. Ook kreeg ik meer last van lichamelijke bijwerkingen. Zo kreeg ik meer last van maagpijn en brandend maagzuur en was mijn mond 'gewond'. Gelukkig hebben ze voor zo'n beetje elke bijwerking… Lees verder Het laatste 100-tal
En dat is één.
Vrijdag 7 juni 2019 vertrokken we in alle vroegte naar Nijmegen voor de laatste kuurdag van ronde 1. Ik voelde me goed, het zonnetje scheen en terugkijkend op de afgelopen week vond ik dat ik niet mocht klagen. Ik ben deze week niet echt misselijk geweest en mijn dagen vullen zich met ditjes, datjes en… Lees verder En dat is één.
Het spits is eraf
Het was raar wakker worden zaterdag 1 juni 2019. Je weet dat je die dag begint met een behandeling van nog onbekende duur, met een nog onbekende impact maar wél eentje waardoor je weer gezond gaat worden, ook al voel ik me niet ziek. Fien werd tot haar grote verbazing plat geknuffeld en nat gehuild… Lees verder Het spits is eraf
Eerste gesprek met oncoloog
Afgelopen dinsdag besprak ik met Wouter en mijn oncoloog het behandelplan. Omdat het choriocarcinoom is en mijn HcG hoog was (550 op de regressiecurve van Nijmegen), heeft de professor in overleg met het expertiseteam besloten dat ik niet meer in aanmerking kom voor behandeling met methotrexaat. Het gaat de gecombineerde chemotherapie EMA/CO worden. Een heftige… Lees verder Eerste gesprek met oncoloog
Van Maastricht naar Nijmegen
Door de oncologisch gynaecoloog in Maastricht werden we doorgestuurd naar het Radboud universitair medisch ziekenhuis in Nijmegen. Daar zit het expertisecentrum van trofoblastziekten van Nederland. De eerste afspraak werd tot onze teleurstelling afgebeld, omdat er nog steeds geen diagnose was. Daar waren we toch wel behoorlijk boos over, ik wachtte immers al vijf weken op… Lees verder Van Maastricht naar Nijmegen
Van Roermond naar Maastricht
Ik werd doorgestuurd naar het oncologisch centrum in Maastricht voor verdere diagnose en behandeling. Enigszins uit het veld geslagen zaten we diezelfde week al in Maastricht. Allemaal mensen met kanker, daar hoorde ik toch niet tussen?! Nee, dat vond ook de oncologisch gynaecoloog, maar trofoblastziekte behoorde wel tot oncologie. De kans dat ik een kwaadaardige… Lees verder Van Roermond naar Maastricht
Hoe het begon
Voor diegene die het verhaal nog niet kennen, hier een korte samenvatting. In maart 2018 heb ik een mola-zwangerschap gehad. Dat wist ik toen niet, maar dat bleek later na de curretage. Gelukkig deed mijn lijf precies datgene wat het moest doen, namelijk zelf korte metten maken met de achtergebleven cellen. In mei 2018 waren… Lees verder Hoe het begon
Welkom
Wouter kwam onlangs thuis met het nieuws dat hij een blog had gevonden van een jonge vrouw die in 2011 choriocarcinoom (= kwaadaardige tumor van placentaweefsel) heeft gehad. Nadat ik haar blog had gelezen, besloot ik om ook een blog te gaan bijhouden. Niet alleen voor mezelf, maar ook om familie, vrienden, collega’s en bekenden… Lees verder Welkom